logotype





Naszą witrynę przegląda teraz 5 gości 
O biomasie - drewno PDF Email

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 9 grudnia 2004 roku biomasa to stałe lub ciekłe substancje pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, które ulegają biodegradacji, pochodzące z produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej oraz leśnej, a także przemysłu przetwarzającego ich produkty, a także części pozostałych odpadów, które ulegają biodegradacji (Dz. U. Nr 267, poz. 2656).

Biomasa wykorzystywana jest na cele energetyczne a ponieważ drewno było od zawsze podstawowym surowcem energetycznym (jeszcze w początkach XX wieku - choć później jego miejsce zajęły paliwa kopalne) - nadal odgrywającym istotną rolę w przemyśle i gospodarce – jest chętnie i często stosowane.

Pod względem składu chemicznego drewno jest substancją niejednorodną, zawierającą głównie celulozę, hemicelulozę, ligninę i wodę. Wraz z wiekiem drzewa nasila się proces lignifikacji: zawartość ligniny w drewnie wzrasta, a zawartość wody maleje.

Drewno składa się z:

- 20-60% wody (zawartość wody w świeżym drewnie zależy głównie od gatunku drzewa i jest wyższa w przypadku drewna o mniejszym ciężarze właściwym)

- materiału palnego (w którym 50-52% stanowi węgiel, 40-44% tlen, 6-6,5% wodór, ok. 0,2% azot i ok. 0,1% siarka)

- około 0,5% popiołu (zawierającego wapń, magnez i potas).

Pamiętać należy, że istotny wpływ na wartość drewna jako materiału opałowego ma jego gatunek. Drewno poszczególnych gatunków różni się budową i nieznacznie składem, dzięki czemu ma różną gęstość, zapach drewna i dymu, oraz różne właściwości spalania. Iglaste gatunki drewna, takie jak sosna, świerk, modrzew, jodła (chociaż w przeliczeniu na masę mają wyższą kaloryczność - ze względu na zawartość żywic) szybciej się spalają i wymagają o wiele częstszego dokładania. Brudzą także szyby wkładów kominkowych. Ich zaletą jest wysoki płomień i efektowne trzaski podczas spalania. Za najlepsze gatunki uznaje się buk, dąb, grab, jesion, akację. Najcięższe z nich to grab i akacja. Najbardziej popularny jest buk, dąb i grab, ceniony jest też jesion. Te gatunki określane są mianem drewna twardego i uzyskują najwyższe ceny. Palą się bardzo równomiernie i długo, spokojnie gazują, dają dużo węgla drzewnego, który długo się żarzy (pod warunkiem oczywiście, że są suche). Niestety te gatunki potrzebują do wyschnięcia bardzo dużo czasu, właśnie z powodu bardzo gęstej budowy, utrudniającej wydostawanie się wody. Zdecydowanie niżej oceniane są takie popularne u nas gatunki drewna jak brzoza, olcha, klon. Pamiętać należy, że różnice, wynikające z gatunku, mają oczywiście odzwierciedlenie w zróżnicowaniu cenowym drewna.